Hoofdsponsor

Aegon.nl
 
 Sponsor
ORANJEWOUD
 Partner
Lotto
Sitemap
Contact webmaster
   Registreren    Vraag en antwoord    Inschrijven    Webwinkel  

Verslag ontmoetingsdag 2009

In 2009 vond de nationale ontmoetingsdag blinde en slechtziende roeiers plaats bij De Where in Purmerend. Een verslag van Britte Ham.

‘We doen wat de stuurman zegt, net als ziende roeiers’

Britte Ham

Weesp – Zondag was de Vecht het decor van een bijzondere roei-evenement. Achttien blinde en slechtziende roeiers stapten met begeleiders en een geleidehond in een aantal roeiboten om te genieten van een roeitocht. Hans Wensveen is één van de organisatoren van de roeitocht. Hij is zelf enthousiast roeier en behoort, zoals hij zelf zegt, ‘tot de doelgroep’.

In samenwerking met  de sectie ‘aangepast roeien’ van de Koninklijke Nederlandse Roeibond (KNRB) organiseert Wensveen samen met anderen elk jaar ergens in Nederland een ontmoetingsdag voor blinde en slechtziende roeiers. ‘Dit jaar hebben we gekozen voor Weesp. In overleg met de roeivereniging Weesp en in nauwe samenwerking met Viola van Dalfsen (lid van deze vereniging), hebben we leden van diverse roeiverenigingen in het land uitgenodigd. De achttien roeiers die zondag meededen aan de roeitocht kwamen uit het hele land. Een aantal van hen namen zelf een begeleider mee en er was zelfs een geleidehond bij, die meeging in een van de wherries.’ Wensveen vindt het erg leuk om zijn collega-roeiers jaarlijks te ontmoeten. ‘We wisselen altijd ervaringen uit en bespreken met elkaar welke hulpmiddelen we gebruiken. Het is een dag van sociale ontmoetingen en er worden soms zelfs oude banden aangehaald. Een van onze roeiers trof zondag een studiegenoot, die hij jaren niet gesproken had. Een andere deelneemster, roeister Machteld, werd gevolgd door een cameraploeg van de VARA. Er wordt een documentaire over haar gemaakt, omdat zij bijna blind is en ook doof wordt.’

Ritme en techniek
‘De meesten van ons zijn allemaal geoefende roeiers. Je volgt op wat de stuurman zegt, dat is voor blinde en slechtziende roeiers niet anders dan voor ziende roeiers’, vertelt Wensveen. ‘Daarnaast moet je natuurlijk het ritme en de techniek onder de knie krijgen.’ Toch roeiden er  zondag ook mensen mee die nog maar kort met de roeisport bezig zijn. ‘Ze hadden zich opgegeven voor de tocht, maar de afstand viel voor sommigen van hen wat tegen. We zaten in wherries ( toerboten voor twee roeiers en twee personen op het stuurbankje, red.) en in C-4’s (vier roeiers met een stuurman,red.). Daarom hebben we hier en daar wat moeten ‘schipperen’ om tot een goede krachtsverdeling te komen. Sommige roeiers gaan vier keer per week het water op, ik ben daar één van. Anderen roeien slechts een uurtje per week of soms in het weekend. Er is een niveauverschil, dat valt niet te ontkennen. Maar er gaat een stimulans van uit om samen zo’n krachtsinspanning te verrichten. We proberen elkaar te enthousiasmeren en hopen dat het dan beklijft.’ Wensveen vertelt dat hij de zaterdag voor de ontmoetingsdag samen met de eveneens visueel gehandicapte Romke de Vries examen heeft gedaan in de skiff, de dubbel twee.’ Ik ben er erg trots op, want het is heel bijzonder dat we samen in zo’n type boot afgeroeid hebben.’
De roeiers en hun begeleiders lunchten afgelopen zondag bij de kaasboerderij langs de Vecht en genoten van een welverdiend ambachtelijk ijsje. Na het bezoek aan de kaasboerderij, het keerpunt en begonnen we aan onze tocht terug naar de vereniging. De dag werd afgesloten met het genieten van een  gezamenlijk koud buffet.’ Al met al was het volgens Wensveen voor alle deelnemers een zeer geslaagde dag.